W Wielkanoc moja córka otworzyła swój prezent – ​​puste pudełko. Jej ojciec roześmiał się: „Dzieci takie jak ona nie powinny niczego oczekiwać”. Moja siostra dodała: „Tak jak jej matka – nic niewarte”. Łzy napłynęły jej do oczu. Ale potem wyszeptała: „Ja też mam prezent dla ciebie, dziadku”. Otworzył je… i zbladł.

„Zmiłuj się” – powiedziałem do siebie, czując metaliczny smak krwi w miejscu, gdzie ugryzłem się w policzek. Dwie godziny. Zmiłuj się nad moją matką. Kiedy bolesny posiłek w końcu dobiegł końca, a służba w milczeniu sprzątała talerze, Silas wstał. Na jego twarzy pojawił się powolny, okrutny uśmiech – wyraz, który zawsze zwiastował zło.

„A teraz” – oznajmił Silas, stukając nożem o szklankę, żeby niepotrzebnie zwrócić na siebie uwagę – „tradycyjny wielkanocny prezent od Thorne’a. Lily, chodź tu do swojego dziadka. Mam coś specjalnego dla dziewczyny o… twoim statusie”.

Rozdział 2: Pustka

Lily wstała z krzesła, wygładzając sukienkę. Przeszła wzdłuż długiego stołu; cisza w pomieszczeniu była przytłaczająca i pełna oczekiwania. Silas sięgnął za krzesło i wyciągnął pięknie zapakowane, prostokątne pudełko, oklejone grubym, metalicznym złotym papierem i przewiązane grubą jedwabną wstążką.