Ryzyko zależy przede wszystkim od rodzaju sera.
„W przypadku twardego sera, takiego jak Comté, Parmezan czy Emmental, niewielka plama pleśni nie oznacza, że trzeba wyrzucić cały ser. Zazwyczaj zaleca się usunięcie dużej części zaatakowanego obszaru, odcinając wokół niego co najmniej dwa do trzech centymetrów. Pamiętaj tylko, aby nie dotykać nożem pleśni przed pokrojeniem reszty sera” – podkreśla Julie Boët.
Ten środek ostrożności skutecznie ogranicza ryzyko rozprzestrzenienia się zarodników po całym serze.
Sery miękkie: większe ryzyko rozwoju pleśni.
Sytuacja wygląda inaczej w przypadku serów miękkich, świeżych i bardzo wilgotnych. Ich wysoka zawartość wody pozwala mikroskopijnym nitkom pleśni rozwijać się znacznie głębiej.
„Innymi słowy, nawet jeśli pleśń wydaje się ograniczona, mogła już zasiedlić znaczną część produktu. W takim przypadku lepiej wyrzucić cały ser niż po prostu usunąć zepsutą część” – zaleca ekspert.
Kolor pleśni również może dać pewne wskazówki, choć nigdy nie da pewności, czy ser jest niebezpieczny.
„Biała, niebieska lub zielona pleśń może być normalna na niektórych serach, w zależności od procesu ich produkcji. Z drugiej strony, pojawienie się czarnych, różowych, pomarańczowych, czerwonych plamek lub bardzo rozmytych obszarów na serze, który nie powinien ich mieć, powinno skłonić do ostrożności” – podkreśla dietetyk.
Podobnie nietypowy, bardzo amoniakalny, zjełczały lub szczególnie nieprzyjemny zapach, a także lepka lub klejąca konsystencja „są oznakami zepsucia, które uzasadniają niespożywanie produktu” – mówi dietetyk.
Na koniec, najlepiej nie sądzić, że samo usunięcie pleśni rozwiąże problem.
„Mikroskopijne włókna często rozwijają się głęboko w serze, zanim pleśń stanie się widoczna gołym okiem. Odcięcie zabarwionej części nie zatrzymuje zatem zjawiska, które jest już zaawansowane, zwłaszcza w przypadku najbardziej wilgotnych serów” – podkreśla ekspert.
Jak zapobiec zbyt szybkiemu pleśnieniu sera?
Najlepszym rozwiązaniem jest nadal zapobieganie wystąpieniu problemu.
„Aby to zrobić, przechowuj sery w lodówce, w temperaturze od 4 do 8°C, w oryginalnym opakowaniu i za każdym razem kroj je czystym nożem” – radzi Julie Boët.
Wreszcie, nie należy opierać się wyłącznie na dacie na opakowaniu, aby stwierdzić, czy ser nadaje się jeszcze do spożycia. „Wygląd, zapach i konsystencja pozostają kluczowymi wskaźnikami. W razie wątpliwości najlepiej nie ryzykować” – podsumowuje ekspert.
Następnym razem, gdy zobaczysz plamę pleśni na serze, spójrz. Bo chociaż wyrzucenie kawałka sera jest (bardzo) frustrujące, to i tak jest o wiele mniej poważne niż zatrucie pokarmowe.
