Czosnek jest znany jako niezwykle skuteczne warzywo, które może zapewnić wiele korzyści zdrowotnych. Lista chorób, w których czosnek może pomóc, jest długa i obejmuje:
- Zakażenie Helicobacter pylori
- Zakażenie grzybem Candida (drożdżakiem)
- Pleśniawki (grzybiczne zapalenie jamy ustnej)
- Aflatoksykoza związana z mykotoksynami
- Gronkowiec złocisty oporny na metycylinę (MRSA)
- Zakażenie Klebsiella
- Zakażenie HIV-1
- Zakażenie Vibrio
- Pseudomonas aerigonosima (w tym szczepy oporne na leki)
- Mycobacterium tuberculosis, zakażenie Clostridium opornym na leki
- Zakażenie cytomegalowirusem
- Zakażenia wirusowe (opryszczka zwykła typu 1 i 2, wirus paragrypy typu 3, wirus ospy, wirus pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej i ludzki rinowirus typu 2)
- Zakażenie paciorkowcami grupy B
To tylko niewielka część problemów zdrowotnych, w których przypadku czosnek może okazać się niezwykle pomocny ze względu na swoje silne właściwości zwalczające infekcje.
To niezwykłe warzywo było stosowane w leczeniu raka od wieków. Nawet Hipokrates zalecał spożywanie dużych ilości zmiażdżonego czosnku jako środka na raka.
Jeśli zdecydujesz się leczyć raka tym niezwykłym składnikiem jako środkiem przeciwgrzybiczym, powinieneś spożywać co najmniej 5-6 ząbków czosnku (zmiażdżonych) dziennie. W całej główce czosnku znajduje się około 12 ząbków.
Należy również pamiętać, że po rozdrobnieniu należy odczekać co najmniej 15 minut. Czas ten jest niezbędny do uwolnienia enzymu (alliinazy), który wytwarza te związki przeciwgrzybicze i przeciwnowotworowe.
Można jednak jeść surowy lub gotowany czosnek jako składnik posiłków, jednak badania wykazują, że suplementy czosnkowe nie mają takich samych właściwości przeciwnowotworowych i przeciwgrzybiczych.
Czosnek trafia także do literatury naukowej: baza danych biomedycznych MEDLINE, udostępniana przez Narodową Bibliotekę Medyczną, zawiera 4245 streszczeń badań nad czosnkiem.
Zgodnie z danymi tam zawartymi, czosnek jest niezwykle ważny w zapobieganiu i leczeniu ponad 150 problemów zdrowotnych, począwszy od raka i cukrzycy, poprzez infekcje i odkładanie się blaszek miażdżycowych w tętnicach, aż po uszkodzenia DNA i zatrucie rtęcią.
